Kiedy pies choruje

8 września 2015, w kategorii Choroby

Kiedy pies choruje Każdemu człowiekowi zdarza się gorszy dzień. Często wpływ na to ma nasze fizyczne samopoczucie, ból głowy, przeziębienie lub dłuższa choroba. Potrzebujemy wówczas wypoczynku, względnego spokoju i wizyty u lekarza. Podobnie nasz pies. Na to, że zwierzę zachoruje nie można się w zasadzie przygotować. Z poziomu ogólnodostępnej wiedzy trudno też samodzielnie określić na ile choroba zwierzęcia jest poważna i czy wymaga lub nie szczegółowej diagnostyki. W takiej sytuacji najlepszym wyjściem jest udanie się z psem do kliniki weterynaryjnej. Weterynarz po wysłuchaniu naszych obaw i ogólnego opisu dolegliwości, przeprowadzi podstawowe badania. Może to być badanie fizykalne, prześwietlenie, a także badania krwi. Po nich wstępnie postawi diagnozę. Jeśli choroba psa nie jest poważna, zapewne skończy się na podaniu leków i zapewnieniu pupilowi kilku dni spokoju i odpoczynku. Jeśli jednak dolegliwości zwierzaka okażą się poważniejsze niż sądziliśmy, może być wymagana hospitalizacja, a nawet operacja. Wszystko to oczywiście wiąże się ze sporymi kosztami, ale adoptując psa z pewnością liczyliśmy się z tym od początku. W najgorszym przypadku może się okazać, że jedyną słuszną decyzją będzie ta o uśpieniu zwierzęcia, któremu nie można już pomóc. Jest to niezwykle trudne dla opiekunów, ale czasem konieczne.

Cechy rodowitego labradora Pies typowo rasowy ma kilka cech, które wyróżniają go wśród innych psów należących do tej samej rasy. Za kraj z jakiego pochodzą labradory uważa się Wielką Brytanię. Wzorcem tej rasy jest pies średniej wielkości, który ma masywną postawę i grube kości. Jego sylwetka powinna być prostokątna, a na pierwszy rzut oka powinien nam wyglądać na zwierzę, które jest silne. Uważa się, że wzorowy labrador powinien mieć wielkość w kłębie od 56-57 cm w przypadku psa, a w przypadku suki 54-56 cm. Włosy psa powinny być krótkie i pozbawione wszelkich fal, zaś w dotyku sierść powinna być szorstka. Najczęściej psy tej rasy są maści czarnej, biszkoptowej lub czekoladowej. Niektóre mają małą plamkę na przedpiersiu. Głowa rodowitego labradora powinna być proporcjonalnej wielkości z szerokim nosem. Oczy labradorów mają średnią wielkość i są szeroko rozstawione na głowie. Najczęściej mają brązowy lub orzechowy kolor. Uszy są osadzone z tyłu i opadające. Pies wygląda dzięki nim naprawdę zjawiskowo. Krótki tułów i prosty grzbiet to kolejne cechy wzorca tej rasy psów. Mocne nogi sprawiają, że pies wydaje się silny i masywny. Cechą charakteryzującą tą rasę psów jest średniej długości ogon, który jest prosty, a u nasady dosyć gruby. Na końcu się zwęża. Rasa ta jest niezwykle przyjazną rasą psów. Sprawdza się również w domach, gdzie są małe dzieci. Labradory kochają dzieci i łatwo się uczą. Jest to jedna z bardziej popularnych ras na świecie.